Kedi sahibi olmak garip duygu gerçekten. Sanıyorum köpek sahibi insanlar daha dengeli ve daha mutlu, kedi sahipleri daha dengesiz daha sinirli oluyor. Örnek vereyim:
Sabah uyandım, bizim iki numara pencerenin önünde
- Torikkk, kızım (ismini öğrenip öğrenmediğinden şüpheliyim) gel aşkım, gel pisi pisi
- ... (Tık yok, bıraktım kafayı çevirip bakmasını, kulağını bile çevirmiyor)
- Aşkım, gel annecim, pisi pisi, gel Torik
- ... (Umurunda değil)
Yattım tekrar, beş - on dakika sonra bir baktım, geldi suratımı yalıyor. Ne oldu şimdi? Beş dakika önce o kadar çağırdık hiç umursamadın çocuuum. İşte kediden anlamsız ve dengesiz bir hareket.
Oysa köpeğim olsaydı, "Gatsi gel oğlum" dediğim zaman hop zıplayacaktı yatağa. Böylelikle ben de mutlu günlere yelken açacaktım.
İnsanlar böyle böyle deliriyormuş, öğrendim :)
Not: Fotoğraf temsilidir.
0 yorum:
Yorum Gönder